دل ديوانه
بگو يارا ، چرا با قلب من اينگونه كردي
چرا آتش زدي قلبم،چرا ويرانه كردي
من امشب در غمت تا صبح بي خوابي كشيدم
چرا در خواب هم،چشمان خود،افسانه كردي
دلم چشم سياهت آرزو داشت
چرا جام نگاهت را به جز من هديه كردي
براي ديدنت، من سالها زحمت كشيدم
چرا اين لحظه را با يك نگه ، تازه نكردي
تويي سلطان قلبم ، تاج عشقم بر سر تو
چرا در قصر خود من را غلامي ساده كردي
براي من تو هستي كشور عشق
چرا من را براي خود فقط يك قريه كردي
مني كه عشق را تنها سرابي ديده بودم
چگونه با نگاهي يك شبه ديوانه كردي
تمام قلب خود را فرش راهت كرده بودم
چرا قلب مرا له كردي و بيراهه رفتي
«قاب چشات..»
اون که چشماتو شناخت‚خود منم
اون که از تو آینه ساخت‚ خود منم
چه طوری به من میگی« عروس برف»
اون که از عشقت گداخت‚ خود منم
منم اون دختر ساده ی نجیب
تو برای زخم قلبم‚ یه طبیب
من آخه چه طورتو روقایم کنم
همیشه از نظر چشم رقیب
برا من چشای تو یه حادثه ست
خود حس‚ نهایت یه عاطفه ست
چرا چشمات به سراغم نمی یاد
واسه من چشمای تو یه خاطره ست
با چشات نوری بده به خونه ام
چی میشه پر بکشی به لونه ام
من همیشه عاشق عطر گلم
تویی عطر یاس زرد وپونه ام
کی دیده تو قاب چشمای سیات
توی اون باغ پر از حس نگات
یه دفعه عکس منو جا بذاری
من بشم همدم دلواپسیات
ای که اشکات واسه من ستاره شد
توی دفترم کلام تازه شد
توی قاب کهنه ی چشای من
عکس تو تولدی دوباره شد
«تویی اون ناجی من ...»
تویی اون ناجی من‚ یک فرشته
همون که اسمشو تو دل نوشته
اون عاشق پیشه ای که دلبرم بود
همون رویای خوب تو سرنوشته
تواون معراج والای صداقت
تو اون سرو بلندی‚ خود قامت
تو همپای منوخود بهشتی
همون که من به چشماش کردم عادت
چه قدر حرفات قشنگه‚ مهربونه
صدات لالایی های عاشقونه
برا من بهترین ترانه هستی
تویی رازو نیازهای شبونه
برای تو ریاضت پیشه کردم
با خاطرات تو سرما ریشه کردم
باعشق پاک آسمونی تو
دلای سنگی رو از شیشه کردم
به خاطر چشات‚ می گذرم ازنور
میشم کورو می شم کورو می شم کور
چشمامو نمی خوام اگه نباشی
برای من چشات یه چشمه ی نور
چه سخته بی تو حتی زنده موندن
ببین به خاطرت‚ می گذرم ازمن
می خوام برات بمیرم‚ چه قشنگه
برات مردن وباز ازنو شکفتن
تویی اون ناجی من‚ باورم کن
برای زخم قلبت مرهم کن
نجاتم بده از تمام غم ها
بیا دستان خود را یاورم کن
«قناری عشق»
دلم شکسته‚ تنم چه خسته
تو عمق چشمام‚ نگات نشسته
دل خرابم‚ تو اوج ماتم
میگه همیشه‚ رفیق راتم
دوتا چکاوک‚ بی رنگ بی رنگ
بی ساز وآواز‚با یه دل تنگ
چکاوکامون‚ قصه نمی گند
اونا تولالی‚ غمگین می میرند
چشام همیشه‚ خوابت می بینه
ازباغ چشمات‚ میوه می چینه
قلب یه عاشق‚ به رنگ مهتاب
ازدوری تو‚بی تاب بی تاب
ای بهترینم‚ تو اوج فریاد
بخون ترانه‚ ای دادوبی داد
پاییز قلبم بی روح ومرده
بیا جون بده به اون دوباره
ای همصدایم‚ ای آشنایم
باتومن انگار‚ از غم رهایم
«تو» اون امیدی‚ تو سینه ی من
«تو» مقصد عشق‚« تو» باور من
ای همسفربا‚ قناری عشق
ای روح جاری در قصه ی عشق
